บทที่ 80 80 กลายเป็นคนแปลกหน้า

ชายหนุ่มสูดหายใจเข้าปอด กัดฟังแน่นจนสันกรามปูดขึ้น พยายามบังคับน้ำเสียงไม่ให้ก้าวร้าวไปมากกว่านี้ แต่ความเสียหน้าและความหึงหวงมันบดบังความอ่อนโยนไปจนหมดสิ้น

“เธอนัดมันมางั้นสิ!” น้ำเสียงกระด้างเค้นถามอย่างจับผิด ดวงตาคมกริบคู่ที่เคยอบอุ่นกลับวาวโรจน์ด้วยความระแวง

“อายไม่ได้นัดใคร อายไม่รู้ ว่าเขาม...